اسیران خاک
«اسیران خاک» اصطلاحی است که برای توصیف کسانی به کار می‌رود که در زیر خاک دفن شده‌اند و دیگر زنده نیستند، به عبارت دیگر به مردگان یا افرادی که درگذشته‌اند اشاره دارد. این عبارت اغلب بار معنایی شاعرانه و ادبی دارد و در متون ادبی، تاریخی یا مذهبی برای یادآوری مرگ، خاکسپاری و فناپذیری انسان‌ها استفاده می‌شود. «اسیران خاک» می‌تواند نمادی از گذر زمان و ناپایداری زندگی باشد و تأکیدی است بر این حقیقت که همه انسان‌ها سرانجام به خاک بازمی‌گردند. استفاده از این عبارت در ادبیات فارسی و شعر، فضایی غمگین، تأمل‌برانگیز و اندیشمندانه ایجاد می‌کند و ذهن مخاطب را به فکر درباره مرگ و زندگی معطوف می‌سازد. همچنین این اصطلاح می‌تواند به جمعیت‌های بزرگی اشاره داشته باشد که به دلایل مختلف انسانی یا طبیعی جان خود را از دست داده و اکنون در خاک آرام گرفته‌اند.
لغت نامه دهخدا
اسیران خاک. [ اَ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از تن پروران. || کنایه از مردگان. ( هفت قلزم ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
کنایه از تن پروران یا کنایه از مردگان.
جمله سازی با اسیران خاک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن زلف همچو دام، که عمرش دراز باد هرگز نکرد یاد اسیران خاک خویش
💡 جمله جان‌های پاک گشته اسیران خاک عشق فروریخت زر تا برهاند اسیر
💡 در مراسم یادبود برگزار شده، از تمام اسیران خاک که در سال‌های اخیر از میان ما رفته‌اند، با کلامی پر از احترام و دلتنگی یاد شد.
💡 شاعر با توصیف زیبایی‌های طبیعت و سپس اشاره به سرنوشت ناگزیر اسیران خاک، سعی داشت مفهوم گذرا بودن زندگی دنیوی را به زیبایی به تصویر بکشد.
💡 آرامگاه‌های قدیمی که سنگ‌های آن‌ها پوشیده از خزه شده است، یادآور حضور همیشگی و آرام اسیران خاک در میان سکوت و تنهایی بی‌پایان طبیعت هستند.
