لغت نامه دهخدا
استوج. [اُ ] ( اِخ ) یکی از ییلاقهای دوهزار تنکابن. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 107 بخش انگلیسی ).
استوج. [اُ ] ( اِخ ) یکی از ییلاقهای دوهزار تنکابن. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 107 بخش انگلیسی ).
استوج روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر ( ۵۹ خانوار ) است.
💡 تپه استوج مربوط به دوره ساسانیان -قرون میانه دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، دهستان قره چای، روستای استوج واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۳۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.