اسائه ادب

[ویکی فقه] بی ادبی و بی احترامی را اسائۀ ادب گویند. از آن به مناسبت در باب قضاء سخن رفته است.
کسی که در دادگاه بی ادبی کند، تعزیر نمی شود، مگر پیش از آن، از این کار نهی شده باشد و او همچنان بر حرمت شکنی دادگاه اصرار کند.
تعزیر اسائه ادب کننده در دادگاه
بنا بر قول به ممنوعیت قضاوت قاضی به علم خویش، مواردی استثنا شده است که از آن جمله، تعزیر کسی است که در دادگاه اسائۀ ادب کرده است؛ هر چند جز قاضی، دیگران متوجه آن نگردند.

💡 عوام فریبی، اصطلاحی است که در اصل به یک رهبر مردمی عادی اشاره می‌کند؛ برای اولین بار در یونان باستان بدون بار منفی ابداع شد، اما در نهایت به معنای نوعی از رهبران مشکل‌ساز شد که گهگاه در دموکراسی آتن روی کار می‌آمدند. حتی اگر دموکراسی قدرت را به مردم عادی می‌داد، انتخابات همچنان به نفع طبقه اشراف بود که طرفدار مشورت و اسائه ادب بودند. عوام فریب‌ها نوع جدیدی از رهبران بودند که از طبقات پایین ظاهر می‌شدند. عوام فریب‌ها از اقدامات عاجل و فوری که معمولاً خشونت‌آمیز بود، بدون مشورت و با سریعاً، حمایت می‌کردند.[نیازمند منبع]