ادای دین
در اصطلاح فقهی، ادای دین به معنای عملِ پرداخت و تسویۀ بدهی است. این مفهوم عمدتاً در باب قرض و دین مورد بحث و بررسی قرار گرفته و احکام مرتبط با آن در متون فقهی به تفصیل بیان شده است. بر اساس موازین شرعی، عزم و ارادۀ جدی برای ادای دین بر عهدۀ شخص بدهکار (مدیون) واجب است. این تکلیف شرعی زمانی که سررسید دین فرا رسیده، طلبکار اقدام به مطالبه نموده و مدیون نیز توانایی مالی پرداخت آن را دارا باشد، به عنوان یک واجب فوری و بدون تأخیر مطرح می‌شود. در مواردی که ادای دین با انجام سایر تکالیف واجب دیگر تزاحم پیدا کند، اصل بر تقدّم ادای دین است؛ مگر آنکه واجب دیگری که اهمیّت بیشتری دارد، در میان باشد. در چنین شرایطی، تشخیص اولویت بر عهدۀ خود شخص مدیون است و وی موظف است با رعایت موارد اهم، به تکالیف شرعی خویش عمل نماید.
مترادف‌ها
بازپرداخت دین، تسویه بدهی، پرداخت بدهی
متضادها
پس ندادن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ادای دین پرداخت بدهی را گویند و از آن در باب قرض و دین سخن رفته است.
عزم بر ادای دین، بر مدیون واجب است. ادای دین در صورتی که موعد آن رسیده باشد و قرض دهنده مطالبه کند و توان پرداخت آن از سوی مدیون باشد، از واجبات فوری است و در صورت تزاحم با دیگر واجبات، بر آن ها مقدّم است، مگر آن که از ادای دین مهم تر باشند.
جمله سازی با ادای دین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جکی براون به فیلم‌های بدنمایی سیاهان دهه ۱۹۷۰، به‌ویژه کافی و فاکسی براون، که در هر دوی آن‌ها گریر نیز بازی کرده است، ادای دین می‌کند. این تنها فیلم بلند به کارگردانی تارانتینو است که بر پایهٔ اثر دیگری ساخته شده است.
💡 او تصمیم گرفت با کمک کردن به یتیمان، بخشی از وظیفه اخلاقی و ادای دین خود را در قبال جامعه و خالق هستی انجام دهد.
💡 پرداخت بدهی‌های معوقه به تامین‌کنندگان، اولین قدم برای ادای دین مالی و بازسازی اعتبار تجاری یک شرکت در بازار رقابتی امروز است.
💡 احترام گذاشتن به والدین و خدمت به آن‌ها، یکی از مهم‌ترین روش‌ها برای ادای دین و جبران زحماتی است که در دوران کودکی کشیده‌اند.
