احمدا

احمدا. [ اَ م َ ] ( اِ ) شعر احمدا؛ شعر بد و بی معنی و بی وزن و بی قافیه.
- احمدا گفتن؛ شعر سخیف و بی معنی گفتن:دلشاد ملک معارف احمدا می گفت.

💡 لی مع اللّه است اینجا آن علی احمدا تو خود نبی مرسلی

💡 باشندگان احمدا را هزاره‌ها تشکیل می‌دهند و به زبان فارسی با گویش‌های هزارگی و دری صحبت می‌کنند.

💡 بگفتا درآنجا که گوید خدا که میگوی با امتت احمدا (ص)

💡 آن عنایت بود و اهل آن بدی احمدا ورنه تو بد دل می‌شدی

💡 با چنان انکار کوته کن سخن احمدا کم گوی با گبر کهن

💡 احمدای‌«‌سیداشرف‌»‌خوب‌بود احمدا گفتن ازو مطلوب بود