محمود وراق

محمود وراق. [ م َ دِ وَرْ را ] ( اِخ ) مورخ معاصر سلطان محمود غزنوی است و تاریخ بیهقی میگوید: تاریخی کرده است از اول عالم تا سنه 409 هَ. ق. و از این سنه به بعد را بیهقی نوشته است. ( تاریخ بیهقی ص 362 ).

محمود وَرّاق (ز ۲۶۰ق)
(یا: محمود هروی) شاعر ایرانی. از نخستین گویندگان شعر فارسی که با محمد بن طاهر طاهری (حک: ۲۴۸ـ۲۵۹ق)، فرمانروای طاهری، هم روزگار بوده است. از سروده های او فقط دو بیت در دست است که اگر آغاز شعری بلندتر نباشد، کهن ترین دوبیتیِ بازیافتۀ فارسی است.

💡 قدیمی‌ترین دوبیتی دارای ردیف، شعری از محمود وراق است که از شاعران دورهٔ صفاریان و طاهریان بود. اولین شعرهایی که در آن‌ها از واژه‌های «شد»، «شود»، «به»، «تو»، «را»، «بود»، «همه» و «آمده است» به عنوان ردیف استفاده شده سرودهٔ ابوشکور بلخی هستند. پس از او شاعران دیگر نظیر دقیقی، کسایی مروزی، منجیک ترمذی، رابعه قزداری و بشار مرغزی اشعار مردّف سرودند و دایرهٔ واژه‌هایی که برای ردیف استفاده می‌شود را گسترش دادند.