فنوج

فنوج. [ ف َن ْ نو ] ( اِخ ) نام یکی از طوایف مکران که مرکب از 2500 خانوار است. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ).
فنوج. [ ف َن ْ نو] ( اِخ ) دهستانی است از بخش بمپور شهرستان ایرانشهرکه آب آن از قنات و محصول عمده اش غله، خرما، لبنیات، ذرت و تنباکوست. این دهستان شامل 36 آبادی بزرگ و کوچک و دارای بیش از 9000 تن سکنه است. زبان مادری مردم آن بلوچی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
فنوج. [ ف َن ْ نو ] ( اِخ ) ده مرکزی دهستان فنوج از بخش بمپور شهرستان ایرانشهر که دارای 2500 تن سکنه است. سه رشته قنات دارد. محصول عمده آن خرما، غله، حبوب، ذرت و لبنیات است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

فنوج شهری در بخش مرکزی شهرستان فنوج استان سیستان و بلوچستان ایران است. این شهر مرکز شهرستان فنوج است.
این شهر در ۳۰۰ کیلومتری استان کرمان و در ۳۵۰ کیلومتری استان هرمزگان شهرستان بندرعباس قرار دارد شهرستان فنوج از نظر جغرافیایی بین سه استان بزرگ ایران است و این سه استان بزرگ را به هم وصل می کند استان کرمان استان هرمزگان استان سیستان و بلوچستان شهرستان فنوج جز شهرهای مکران بلوچستان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۳٬۰۷۰ نفر ( ۳٬۴۱۰ خانوار ) بوده است.
شهر فنوج از شهرهای قدیمی جنوب غربی بلوچستان است. منطقهٔ فنوج از سال ۱۳۷۹ به عنوان بخش از بمپور جدا شده و در سال ۱۳۷۰ به سطح شهر ارتقاء یافت.

فَنّوج
شهری در استان سیستان و بلوچستان. شهرستان نیک شهر، و مرکز اداری بخش فنّوج. با ارتفاعی حدود ۶۳۰ متر، در منطقه ای کوهستانی در ۳۴۷کیلومتری جنوب غربی زاهدان و ۶۶کیلومتری غرب شمالی نیک شهر، سر راه اسپکه به بِنت قرار دارد. رودخانۀ فَنّوج از کنار این شهر می گذرد. اقلیم این شهر گرم و خشک و جمعیت آن ۱۰,۰۴۱ نفر است (۱۳۸۵).