از ترکیب عدد ترتیبی هشتم و پسوند نسبت «-ی» حاصل شده است، در بافتار زبان فارسی، جایگاه یک صفت نسبی و اسم مشتقشده را به خود اختصاص میدهد. این واژه به طور خاص برای اشاره به جایگاه عددی پس از جایگاه هفتم به کار میرود. در نظام شمارشی و ترتیبی، هشتمی بیانگر رتبه یا مرتبهای است که دقیقاً در نوبت پس از جایگاه هفتم قرار میگیرد؛ لذا، مفهومی انتزاعی از نظم و تتابع زمانی یا مکانی را منتقل میسازد که بنیاد آن بر پایه عدد هشت استوار است. این ساختار زبانی نشاندهنده دقت در تفکیک و تعیین رتبههای متوالی در زنجیرهای از عناصر است.
در متون رسمی، علمی و اسنادی، کاربرد این واژه بسیار رایج است و به حفظ ساختار دقیق گزارشدهی کمک شایانی مینماید. این واژه میتواند در ساختارهای مختلفی نظیر فرد/موضوع هشتمی، بخش هشتمی از متن، یا دوره زمانی هشتمی به کار رود. استفاده از این واژه به جای عبارتهای طولانیتر، ایجاز کلام را به همراه دارد، بدون آنکه از وضوح معنایی کاسته شود. گسترش معنایی آن فراتر از صرفاً رتبه است و گاه در اشاره به ویژگیهای مشترک یک گروه که جایگاه نسبی آنها مشخص شده، مورد استفاده قرار میگیرد، هرچند ماهیت اصلی آن همچنان بر مبنای ترتیب عددی استوار است.
