نیکو دهش

نیکودهش. [ دِ هَِ ] ( ص مرکب ) کریم. بذال: ما اَعطاه للمال؛ چه نیکودهش است. ( از منتهی الارب ).

کریم. بذال.

💡 همانا نیکویی کرده است با نیکو دهش جعفر که فرزندان او گشته است نیکو عاقبت چونین