کاینه

لغت نامه دهخدا

کاینه. [ ی ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) امر کردن باشد به شخصی که، چشم از من مگردان و با من باش، و به این معنی کایینه با دو یاء حطی هم به نظر آمده است. ( برهان ). || چشم بود، گویند کاینه بدو دار، یعنی چشم از او بر مگردان ( یادداشت مؤلف ). ظاهراً مصحف کابنه است و ( ببای موحده ) نیز قافیه هر آینه و آینه تواند بود لیکن ازشعری منسوب به نظامی عروضی برمی آید که آن را به معنی چشم خانه به کار برده اند. ( از یادداشتهای مؤلف ).

فرهنگ فارسی

مونث کائن
( اسم ) مونث کاین ( کاین ): جمع: کاینات ( کائنات ).
امر کردن باشد

دانشنامه عمومی

کاینه[ a] یکی از شخصیت های نیئا، بازی ویدئویی محصول سال ۲۰۱۰ است؛ این بازی یک اسپین آف از مجموعهٔ دریکن گارد می ‎باشد که توسط کاویا توسعه یافته و توسط اسکوئر انیکس منتشر شده است. کاینه از شخصیت های اصلی و نیز همدم بازیکن در نیئا می باشد و در رسانه ها و کالاهای مرتبط به این بازی نقش پررنگی دارد.

جمله سازی با کاینه

💡 لمعهٔ مهرش دمی کاینه تابان کند شرم به چشم جهات سایهٔ مژگان‌ کند

💡 خسروی کاینه روی ظفر خنجر اوست رونق سلطنت از تیغ ظفرپرور اوست

💡 پاک کن پاک تو خود لوح دل از نقش خلاف کاینه لاجرم از زنگ مکدر گردد

💡 جان به کفم تا کنم بر تو به عیدی نثار کاینه دیدن به عید خوش نشود رایگان

💡 بیهده نبود نظر وقف رخ هر نگار کاینه رویان شدند مظهر پروردگار

💡 مثل و مثالم طلب مکن تو درین دیر کاینه عطار را مثال نماید