این واژه نامی است که به دو منطقه مختلف در ایران اطلاق میشود.
اولین ولاغوز در شهر کردکوی واقع در استان گلستان قرار دارد. این محله که در گذشته روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی بوده، به دلیل وجود درختان گردو در این منطقه به نامهای مختلفی چون آغوز و وله جوز شناخته میشده و در نهایت به ولاغوز تغییر نام یافته است. نام قدیمی این محله «شیرداربن» بوده که به معنای درخت افرای شیری است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت ولاغوز حدود ۵۳۷۶ نفر بوده و طبق آمار سال ۱۳۹۲، این عدد به هشت هزار نفر افزایش یافته است. ساکنان این محله به زبان مازنی با گویش بومی صحبت میکنند.
دومین ولاغوز در شهرستان ساری در استان مازندران واقع شده و به عنوان روستایی از توابع بخش چهاردانگه شناخته میشود. این روستا در دهستان گرماب قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر بوده است. نام این روستا به معنای "گردوی بدون صاحب" است و به دلیل وجود درختان گردوی بدون صاحب در جنگلهای اطراف نامگذاری شده است. این روستا در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب شهرستان ساری واقع شده و به جاده ساری-کیاسر نزدیک است.
