نیک عهدی

نیک عهدی. [ ع َ ] ( حامص مرکب ) وفای به عهد. ( فرهنگ فارسی معین ). وفاداری. نیک عهد بودن:
اگرچه نیک عهدی پیشه می کرد
جهان بدعهد بود اندیشه می کرد.نظامی.

وفای بعهد.

💡 اگرچه نیک عهدی پیشه می‌کرد جهان بدعهد بود اندیشه می‌کرد

💡 ز نیک عهدی تو بر تو هیچ تاوان نیست ز میزبانی او نیست نیز تاوانی

💡 بجز برأی و بتدبیر و نیک عهدی او بود سلاطین را ملک داشتن مشکل

💡 مگو کز جهان دیده‌ام نیک عهدی غلط دیده باشی که بدعهد باشد

💡 با خوبی و نیک عهدی و آزادی با بنده چو بدکنی نه زشتی دارد

💡 راضی ز مهربانی تو شاه نامدار شاکر ز نیک عهدی تو مهد نامور