لغت نامه دهخدا
نوای خسروانی. [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوای خسروان. نوای خسروانه. ( از رشیدی ). نوعی از نواست که باربد جهرمی در مجلس خسروپرویز اختراع کرده. ( انجمن آرا ) ( از جهانگیری ). و آن مسجعی بود سربه سر مدح و آفرین خسرو و هیچ کلام منظوم نداشته و این قسم لحون و اغانی را خسروانی نام نهاد ( از جهانگیری ) ( از رشیدی ) چه خسرو را پسند خاطر شده به این نام موسوم ساخت، و نوای خسروان هم گفته اند. ( از برهان قاطع ):
به گوش خسرو استاد معانی
چنین گوید نوای خسروانی.امیرخسرو.نیز رجوع به خسروانی شود.