نواسازی

نواسازی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) تغنی. نغمه پردازی. || قول سازی. ترانه سازی. ( یادداشت مؤلف ):
هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد
بلبل به نواسازی حافظ به غزل گوئی.حافظ.

💡 تا به گلزارش نواسازی کنم با دگر مرغان هم‌آوازی کنم

💡 ز شوق لحن موزون تو بلبل در نواسازی به وصف لعل میگون تو طوطی در شکرخایی

💡 از نواهای جگرسوز تو صائب پیداست که ترا در دل صد پاره نواسازی هست

💡 سخن را نوایی ز نو ساز کرد به حکمت نواسازی آغاز کرد

💡 پرده سازند و نو اگر پیوست که پس پرده نواسازی هست

💡 نوآموز نواسازی نیم چون قمری و بلبل زبور عشق می سنجید با داوود، آوازم