مهدی اصفهانی

مهدی اصفهانی. [ م َ ی ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) ( میرزا... ) از شاعران قرن دوازدهم هجری است. از اوست:
سرشک بر مژه ام قطره های شبنم دان
که در هوای رخ مهرسانش از دل ریخت.( از تذکره مقالات الشعراء قانع تتوی ص 784 ).

از شاعران قرن دوازدهم هجری است

💡 سید جواد در فقه و اصول از افرادی چون حسین قمی، میرزا محمد آقازاده خراسانی، میرزا مهدی اصفهانی و فاضل خراسانی و در فلسفه از محضر آقابزرگ حکیم شهیدی و شیخ اسدالله یزدی بهره‌مند گردید. در ۱۳۴۵ق به نجف رفت و از حوزهٔ درس میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقاضیاءالدین عراقی کسب فیض کرد و از سه نفر مذکور اجازهٔ اجتهاد گرفت.

💡 البته از وی، تقریرات دروس معارف و فقه و اصول میرزا مهدی اصفهانی هم به یادگار مانده که البته هنوز چاپ رسمی نشده‌است.

💡 فراگیری تنبک را از سال ١٣٧۵ نزد مهدی اصفهانی آغاز نمود

💡 این کتاب در سال ۱۳۰۷ ق (۱۸۹۰ م) در مطبعه منشی نولکشور چاپ و منتشر شده‌است. افست این اثر را مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب اسلامی و مکمل دانشگاه علوم پزشکی ایران با مقدمه‌ای کوتاه پیرامون زندگی ملا فتح الله شیرازی و ترجمه قانون او به قلم آقای دکتر محمد مهدی اصفهانی در فروردین منتشر نموده‌است.