مهدی اصفهانی
لغت نامه دهخدا
مهدی اصفهانی. [ م َ ی ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) ( میرزا... ) از شاعران قرن دوازدهم هجری است. از اوست:
سرشک بر مژه ام قطره های شبنم دان
که در هوای رخ مهرسانش از دل ریخت.( از تذکره مقالات الشعراء قانع تتوی ص 784 ).
فرهنگ فارسی
از شاعران قرن دوازدهم هجری است
جمله سازی با مهدی اصفهانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سید جواد در فقه و اصول از افرادی چون حسین قمی، میرزا محمد آقازاده خراسانی، میرزا مهدی اصفهانی و فاضل خراسانی و در فلسفه از محضر آقابزرگ حکیم شهیدی و شیخ اسدالله یزدی بهرهمند گردید. در ۱۳۴۵ق به نجف رفت و از حوزهٔ درس میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقاضیاءالدین عراقی کسب فیض کرد و از سه نفر مذکور اجازهٔ اجتهاد گرفت.
💡 البته از وی، تقریرات دروس معارف و فقه و اصول میرزا مهدی اصفهانی هم به یادگار مانده که البته هنوز چاپ رسمی نشدهاست.
💡 فراگیری تنبک را از سال ١٣٧۵ نزد مهدی اصفهانی آغاز نمود
💡 این کتاب در سال ۱۳۰۷ ق (۱۸۹۰ م) در مطبعه منشی نولکشور چاپ و منتشر شدهاست. افست این اثر را مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب اسلامی و مکمل دانشگاه علوم پزشکی ایران با مقدمهای کوتاه پیرامون زندگی ملا فتح الله شیرازی و ترجمه قانون او به قلم آقای دکتر محمد مهدی اصفهانی در فروردین منتشر نمودهاست.