معنی ملک پناه

لغت نامه دهخدا

ملک پناه. [ م ُ پ َ ] ( ص مرکب ) آنکه کشور در پناه اوست. ملجاء ملک:
یمین دولت ابوالقاسم آفتاب ملوک
امین ملت محمود شاه ملک پناه.فرخی.

( صفت ) آنکه کشور و پادشاهی در پناه اوست.
آنکه کشور در پناه اوست. ملجا ملک

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 جز این جناب امارت مآب ملک پناه مکوّنات ندارند ملجائی دیگر

💡 بالتفات ضمیر منیر ملک پناه که باد ملک جهان در پناه او مادام

💡 رخ تو باغ بهار است که نوباوه او پیش بزم ملک ملک پناه آوردی

💡 عدالت تو جهان پرورست ملک پناه سیاست تو عدوافکنست خصم انداز