لغت نامه دهخدا
مضیغ. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مضیغة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مضیغة شود.
مضیغ. [ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ مضیغة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مضیغة شود.
مضائغ جمع مضیغه
💡 نه هیچ وجه درآمد نه راه بیرون شو نه از مضیغ حوادث گذر به بیرونی