محل دار

محل دار. [ م َ ح َ ] ( نف مرکب ) دارنده محل. نگاهدارنده محل. نگهبان محل. نگهبان و حارس محله شهر. ( ناظم الاطباء ).

دارنده محل

💡 «مشهدی که فعلاً محل زیارتگاه زید است، محل دار زدن و سوزاندن بدن زید می‌باشد.