محتسبی

لغت نامه دهخدا

محتسبی. [ م ُ ت َ س ِ ] ( حامص ) عمل و شغل محتسب:
انصاف تو مصریست که در رسته او دیو
نظم از جهت محتسبی داده دکان را.انوری.|| اداره احتساب. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

عمل و شغل محتسب احتساب.

جمله سازی با محتسبی

💡 هر کس که بدیدْ چشم او گفت کو محتسبی که مست گیرد؟

💡 انصاف تو مصریست که در رستهٔ او دیو نظم از جهت محتسبی داد دکان را

💡 بود آیا که سر کوی فلانی هرگز روز بی محتسبی بینم و شب بی عسسی

💡 زاغ با طیلسان چو محتسبی کامر معروف آشکارا کرد

💡 سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو چون عمر محتسبی دادکنی این جا کو