گنبد پیروزه

گنبد پیروزه. [ گُم ْ ب َ دِ زَ / زِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است:
الاّ که بکام دل او کرد همه کار
این گنبد پیروزه و گردون رحایی.منوچهری.این گنبد پیروزه بی روزن گردان
چون است گلستان گه و گاهی چو بیابان.ناصرخسرو.این رفیقان که بر این گنبد پیروزه درند
گرچه زیرند گهی جمله همیشه زبرند.ناصرخسرو.بقدر گنبد پیروزه گلشن
به نور چشمه خورشید روشن.نظامی.بیا تا بامدادان ز اول روز
شویم از گنبد پیروزه، پیروز.نظامی.

کنایه از آسمان است

💡 کشید گفتی با گاز آهنین خورشید ز طاق گنبد پیروزه میخهای ذهب

💡 چون نهد روی بدین گنبد پیروزه نمای دان که اندیشۀ مدح تو بود راهبرم

💡 وان مساجدکه برد دل ز برون و ز درون طاق بیچاده سلب گنبد پیروزه بدن

💡 ایا سپهر علّوی که رای روشن تو ز شاه گنبد پیروزه گوی برباید

💡 بیا تا بامداد‌ان ز اول روز شویم از گنبد پیروزه پیروز

💡 سقف این گنبد پیروزه به صد شاخ شدست بارها از چه ز یک صدمه صیت کرمش؟