گل شب بو
لغت نامه دهخدا
گل شب بو. [ گ ُ ل ِ ش َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گلی معروف که شبها بو دهد. ( آنندراج ):
هست در شام نمود دگران گیسو را
شب چو شد عطر شود بیش گل شب بو را.حسین خالص ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
گلی معروف که شبها بو دهد
جمله سازی با گل شب بو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اگر یک کف عرق زان سنبل تر بر زمین ریزد زمین از هر کف خاکی گل شب بو برویاند
💡 کرد دامن پر از گل شب بو صبح آییه شد دچار خطت
💡 مگر از جرأت مستی شب وصلش جویا گل شب بو به کف از زلف معنبر گیرد
💡 بیخودی از گل روی تو کند بلبل صبح گل شب بو شود از نکهت زلفت گل صبح
💡 عطر خوش و نافذ گل شب بو معمولاً در هنگام غروب خورشید و در ساعات پایانی شب در باغها و ایوان خانهها به شدت احساس میشود.
💡 در طراحی باغهای شبگرد، استفاده از گل شب بو به دلیل رایحه معطر و زیبا، انتخابی بسیار هوشمندانه و محبوب برای ایجاد فضایی آرامشبخش است.
💡 گل شب بو نه تنها از نظر زیبایی بصری، بلکه از نظر ایجاد رایحه در محیطهای بسته یا نیمهباز نیز بسیار تاثیرگذار و دلپذیر است.