لغت نامه دهخدا
گره گشادن. [ گ ِ رِه ْ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) باز کردن گره. گره بسته را گشودن. و با ترکیبات ذیل آید و معانی مختلف دهد:
- گره گشادن از ابرو؛ چهره را بازنمودن. گشاده رو گشتن:
گره بگشای ز ابروی هلالی
خزینه پر گره کن خانه خالی.نظامی.- گره گشادن از خنده؛ آشکار شدن. پدید شدن:
خنده چو بیوقت گشاید گره
گریه از آن خنده بیوقت به.نظامی.- گره گشادن دل؛ غم دل را بردن. شاد کردن دل:
که همی شد دلی گشاد گره
بهر بی بی بسوی زاهد ده.سنایی.کس برای گره گشادن دل
غمگساری نشان دهد، ندهد.خاقانی.
