لغت نامه دهخدا
چیزخواننده. [ خوا / خا ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) که خواندن تواند. باسواد. دبیر. دانشمند ج، چیزخوانندگان:
بیاریم پیران داننده را
شکیبادل و چیزخواننده را.فردوسی.سدیگر هرآن کس که داننده بود
نویسنده و چیزخواننده بود.فردوسی.چنین داد پاسخ که نزد تو من
نیایم مگر با یکی انجمن.
که باشند پیش تو دانندگان
جهاندیده و چیزخوانندگان.فردوسی.