پروای

پروای به معنای مراقبت و توجه به دیگران است و در فرهنگ ما به عنوان یک ارزش اساسی شناخته می‌شود. این مفهوم نه تنها به مسئولیت‌های فردی در قبال اطرافیان اشاره دارد، بلکه به نوعی ارتباط انسانی و اجتماعی نیز مربوط می‌شود. در دنیای امروز، جایی که افراد به دلیل مشغله‌های زندگی روزمره ممکن است از یکدیگر فاصله بگیرند، پروای واقعی می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی عمل کند. به این معنا که با ایجاد حس همدلی و نزدیکی میان افراد، روابط اجتماعی را تقویت کرده و به بهبود کیفیت زندگی کمک می‌کند. در سطح اجتماعی نیز اهمیت دارد، زیرا وقتی افراد نسبت به همدیگر پروای بیشتری نشان دهند، می‌توانند در کنار هم به حل مشکلات اجتماعی و اقتصادی بپردازند و به پیشرفت جامعه کمک کنند. در واقع، این واژه یک نوع آگاهی اجتماعی است که ضرورت دارد در همه ابعاد زندگی جاری باشد. از خانواده گرفته تا محیط کار و جامعه، این مفهوم می‌تواند به عنوان یک اصل راهنما در تعاملات انسانی به کار رود. توجه به نیازها و احساسات دیگران، درک شرایط آنها و ارائه حمایت‌های لازم، همگی از مصادیق پروای هستند که می‌توانند به ایجاد فضایی مثبت و سازنده منجر شوند. در نتیجه، با ترویج آن در بین افراد، می‌توان به ساختن جامعه‌ای بهتر و انسانی تر کمک کرد که در آن همدلی و همیاری حرف اول را بزند.

لغت نامه دهخدا

پروای. [ پ َرْ ] ( اِ ) فراغت. ( صحاح الفرس ):
مقصرم به ادای وظایف مدحت
که از دعا به ثنا نیست یک دمم پروای.کمال اسماعیل.رجوع به پروا شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱- ترس هراس بیم باک محابا مهابت رعبت خوف جبن. ۲- تاب توان طاقت تحمل. ۳- فرصت وقت و زمان مستعد برای امری. ۴- رغبت میل. ۵- پرداختن به... رعایت جانب کسی توجه التفات میل. ۶- اندیشه تذکر. ۷- قصد عزم. ۸- آرام فراغ فراغت سکون قرار.

جملاتی از کلمه پروای

هر کاو سر تو دارد پروای سر ندارد مست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
با وصل تو هم سخت نمی گیرم از آنک از عشق تو پروای تو هم نیست مرا
آمد ز برف مانده بر طُرّه شانهٔ عاج ماه است و هرگزش نیست پروای بی‌کلاهی
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم