لغت نامه دهخدا
پره دار. [ پ َ رَ / رِ / پ َرْ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) دارنده پره و دندانه. || جنسی از قفل که صاحب انواعی است، مقابل پیچ.
پره دار. [ پ َ رَ / رِ / پ َرْ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) دارنده پره و دندانه. || جنسی از قفل که صاحب انواعی است، مقابل پیچ.
( اسم ) جنسی از قفل که صاحب انواعی است مقابل پیچ دار.
جفتی از قفل که صاحب انواعی است مقابل پیچ
💡 هر چه در کارگاه امکانست پره دار جمال جانانست