لغت نامه دهخدا
وکری. [ وَ ک َ را ] ( ع ص ) ( ناقة... ) ناقه تیزرو یا کوتاه بالای پرگوشت. || ( امراءة... ) زن سخت سپرنده زمین را زیر پای. || ( اِ ) نوعی از دویدن اسب و شتر. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از آنندراج ). رجوع به وکر شود.
وکری
فرهنگ فارسی
ناقه تیز رو یا کوتاه بالا پر گوشت زن سخت سپرنده زمین را زیر پای
جمله سازی با وکری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بلکه هنجار بدتری گیرد صفت کوری وکری گیرد
