لغت نامه دهخدا
هم رازی.[ هََ ] ( حامص مرکب ) همرازی. راز گفتن و راز شنیدن.رازداری. حفظ سِر: با ملأ اعلی به انبازی هرچه تمامتر همرازی کردند. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
هم رازی.[ هََ ] ( حامص مرکب ) همرازی. راز گفتن و راز شنیدن.رازداری. حفظ سِر: با ملأ اعلی به انبازی هرچه تمامتر همرازی کردند. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
💡 چو هم دردی هم آوازی نبودش دران اندوه هم رازی نبودش
💡 امام خواجه را گو ای زره دور چو تو حق را نه هم رازی نه دستور
💡 دادیم به جان منصب هم رازی جانان دل نیز دوروی و غرض اندیش برآمد
💡 ز وصلش آسمان جوهر فشان است بسی ره کرد و هم رازی ندانست
💡 من و کنجی و دم سازی هم آوازی و هم رازی شکستم عهد برنایی گرفتم ترک رعنایی