لغت نامه دهخدا
ناناصاحب. [ ح ِ ] ( اِخ ) دان دو پانت، معروف به ناناصاحب. از رهبران انقلاب و شورش هندیان علیه انگلستان است. وی شورش کانپور را که منجر به قتل عام انگلیسیان شد به سال 1857 م. رهبری کرد. وی به سال 1860 در نپال درگذشت.
ناناصاحب. [ ح ِ ] ( اِخ ) دان دو پانت، معروف به ناناصاحب. از رهبران انقلاب و شورش هندیان علیه انگلستان است. وی شورش کانپور را که منجر به قتل عام انگلیسیان شد به سال 1857 م. رهبری کرد. وی به سال 1860 در نپال درگذشت.
دان دوپانت معروف به نانا صاحب از رهبران انقلاب و شورش هندیان بر علیه انگلستان است.
نانا صاحِب (۱۸۲۰ـ۱۸۵۹)(Nana Sahib)
نام اصلی او: داندو پانت، پسرخواندۀ پیشوای (سروزیر) سابق قوم مراتهه در مرکز هند. وی در جریان شورش هند (۱۸۵۷ـ۱۸۵۸) به شورشیان پیوست و مسئول کشتار کانپور بود که در جریان آن اجازۀ عبور امن غیرنظامیان بریتانیایی را نادیده گرفتند و زنان و کودکان بسیاری را کشتند. پس از شکست شورش، در نپال پناه گرفت.
💡 در تابستان سال ۱۸۶۶، در اورنگآباد، دولت راج بریتانیا جایزهای را برای سر نانا صاحب که تصور میشود در آن ایالت پنهان شدهاست، اعلام میکند. نانا صاحب، در جامه یک حکیم، مردی را که ادعا میکند چهره نانا صاحب را میشناسد، تعقیب میکند و به قتل میرساند. همان شب، نانا صاحب از اورنگآباد میگریزد و همراه با برادرش، بالا رائو، و پیروانش که به ترتیب در غارهای آجانتا و غارهای الورا پنهان شدهاند، برای در امان ماندن از نیروهای استعماری به کوهستان ویندیا عقبنشینی میکنند.