نامحرمی

نامحرمی. [ م َ رَ ]( حامص مرکب ) محرم نبودن. نامحرم بودن. بیگانه بودن.صفت نامحرم. رجوع به نامحرم و نامحرمیت شود. || هتک. پرده دری. شوخ چشمی. بی حیائی:
چه گویم که چون بود از این خرمی
بود شرح از این بیش نامحرمی.نظامی.

۱ - محرم نبودن.۲ - بیگانه بودن. ۳ - پرده دری شوخ چشمی.

💡 که یابد خسته چون نامحرمی را بجان لرزان به بیند بیغمی را

💡 تاترا نشناسد اغیاری و هر نامحرمی در لباس آب و گل کردی روان خویشتن

💡 بلبل ز شوق نعره زنان در حریم باغ گل هر زمان به مجلس نامحرمی دگر

💡 با یار نیست دوری ما راکمی هنوز در عشق محرمیم به نامحرمی هنوز

💡 از حرم گر یک نظر کردی بهر نامحرمی هر گدایی محرم اسرار سلطان آمدی