منشویک

منشویک. [ م ِ ش ِ ] ( روسی، اِ ) اقلیت. مقابل بلشویک، اکثریت. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). دومین کنگره حزب سوسیال دمکرات کارگران روسیه در تاریخ 17 ژوئیه سال 1903م. افتتاح گردید و در این مجمع عمومی بین انقلابیون که رهبری آنها را لنین داشت و عده دیگری که با روش لنین مخالفت داشتند اختلاف افتاد و اکثریت که طرفداران لنین بودندبلشویک و اقلیت که مخالف انقلاب بودند منشویک نامیده شدند. منشویکها طرفدار سازش با احزاب آزادی خواه و صلح دوست بودند. در جریان انقلاب بارها بین دو دسته فوق مبارزات شدید و خونین روی داد و سرانجام پیروزی نهایی نصیب لنین و طرفدارانش گردید و یکی از رهبران معروف منشویکها تروتسکی بود. ( از فرهنگ فارسی معین ).

طرف دار منشویسم که شعبه ای از حزب سوسیال دموکرات روسیه بود و در انقلاب بلشویکی در مقابل بلشویک ها قرار داشت.

( کلمه روسی یعنی طرفدار اقلیت. ) دومین کنگره حزب سوسیال دموکرات کارگران روسیه در تاریخ ۱۷ ژوئیه سال ۱۹٠۳ م. افتتاح گردید و در این مجمع عمومی بین انقلابیون که رهبری آنها را لنین داشت و عده دیگری که بروش لنین نظرات انتقادی و مخالفت داشتند اختلاف افتاد و اکثریت که طرفداران لنین بودند بلشویک و اقلیت که مخالف انقلاب بودند منشویک نامیده شدند. منشویکها طرفدار سازش با احزاب آزادی خواه و صلح دوست بودند. در جریان انقلاب بارها بین دو دسته فوق مبارزات شدید و خونین روی داد و سرانجام پیروزی نهائی نصیب لنین و طرفدارانش گردید و یکی از رهبران معروف منشویکها تروتسکی بود.
( صفت ) پیرو فرقه منشویک ( اقلیت حزب سوسیال - دموکرات روسیه ) مقابل بلشویک

مِنْشِویک (Menshevik)
به روسی «اقلیت». عضو دستۀ اقلیت حزب سوسیال دموکرات روسیه. در ۱۹۰۳ از بلشویک ها جدا شد. منشویک ها طرفدار حزبی بزرگ و با پیوندهای سازمانی سست بودند و اعتقاد داشتند که پیش از وقوع انقلاب سوسیالیستی در روسیه، جامعۀ سرمایه داری باید در این کشور بیشتر گسترش یابد. در انقلاب روسیه، منشویک ها قدرت محدودی یافتند و دولتی در گرجستان بر پا کردند، که در ۱۹۲۲ سرکوب شد.

💡 همچنین یک گروه غیر جناحی به رهبری لئون تروتسکی وجود داشت که تمام «جناح گرایی» در حزب سوسیال دموکرات کارگری را محکوم و برای «اتحاد» در تلاش می‌کرد و به شدت بر مشکلات کارگران و دهقانان روسی در زمین‌ها متمرکز بود. ژولیوس مارتوف منشویک رسماً یک انحلال‌طلب در نظر گرفته می‌شد، تا حدی به این دلیل که بیشتر نزدیک‌ترین دوستان سیاسی او از انحلال‌طلبان بودند.

💡 اولین گروه مارکسیست در ارمنستان توسط استپان شاومیان در سال ۱۸۹۹ در جلال اوگلی (استپاناوان امروزی) تأسیس شد. در سال ۱۹۰۲، شاومیان، بوگدان کنونیانت و ارشاک زورابوف اتحادیه سوسیال دموکرات‌های ارمنی را در سال ۱۹۰۲ در تفلیس (تفلیس) به عنوان شاخه ای از حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه تأسیس کردند.مانند سازمان مادر خود، به یک جناح بلشویک و منشویک تقسیم شد.

💡 در ۲۸ ژانویه ۱۹۳۱ روبین به سلول دیگری آورده شد، جاییکه به او یک زندانی دیگر نشان داده شده و گفته شد که اگر اعتراف نکند، زندانی را خواهند کشت. روبین انکار کرد و زندانی در پیش چشمانش به رگبار بسته شد. همان فرایند شب دیگر نیز تکرار گردید. پس از دومین رگبار، روبین با بازجواین خود در مورد «اعتراف» مذاکره کرد، آن‌ها از او می‌خواستند، تا استادش دیوید ریازانوف را که عضو مخفی توطئه منشویک بود، گرفتار سازد.