لغت نامه دهخدا
مضاف الیه. [ م ُ فُن ْ اِ ل َی ْه ْ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) ( اصطلاح نحو ) رجوع به مضاف شود.
مضاف الیه. [ م ُ فُن ْ اِ ل َی ْه ْ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) ( اصطلاح نحو ) رجوع به مضاف شود.
در دستور زبان، اسمی که اسم دیگر با کسره به آن نسبت داده شود.
۲- آنچه که چیزی را بدان نسبت دهند.
مُضافٌ اِلَیْه
در اصطلاح دستور زبان، اسم یا جانشین اسمی که به کمک کسرۀ اضافه به گروه اسمیِ قبل از خود (مضاف) اضافه شود. مضاف الیه وابستۀ اسم قبل از خود (مضاف) است و با آن، ترکیب اضافی تشکیل می دهد. مثلِ کلمات «خاوران، جمعه، غربت» در ترکیب هایِ «دشتِ خاوران، صبح جمعه، غم غربت». مضاف الیه می تواند خود، مضافِ کلمۀ دیگر باشد؛ این امر را در اصطلاح، تتابع اضافات نامند، مثلِ «دانشجویانِ دانشکدۀ ما». نیز ← اضافه_(دستور_زبان)
💡 آن مضاف الیه ذات تو است یک بود ذات را مگو که دو است