محمد بن مسلم
دانشنامه آزاد فارسی
محمّد بن مُسلِم ( ـ۱۵۰ق)
فقیه و محدث شیعی و از اصحاب اجماع. طی چهار سال اقامت در مدینه از محضر امام باقر (ع) کسب فیض کرد و پس از وفات آن حضرت به حلقۀ شاگردان امام صادق (ع) پیوست. از ایشان و برخی محدثان نامدار مانند ابوحمزۀ ثُمالی و زُرارة بن اعین، احادیث بسیار شنیده و نقل کرده است. جمعی از محدثان برجسته همچون ابن ابی عمیر و جعفر بن بشیر و بزنطی و جمیل بن درّاج از او حدیث گرفته اند. کتاب اربعمائَة مسئلة فی ابواب الحلال و الحرام از اوست.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] با نام محمد بن مسلم سه نفر در تاریخ شیعه شناخته شده اند:
[ویکی فقه] محمد بن مسلم (ابهام زدایی). محمد بن مسلم ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • محمد بن مسلم بن عقیل، محمد به همراه برادرش ابراهیم دو فرزند نوجوان حضرت مسلم بن عقیل (علیهم السلام) و از شهدای پس از واقعه کربلا• محمد بن مسلم بن شهاب زهری، از فقیهان و محدثان قرن دوم هجری، منسوب به قبیله بنی زهرة بن کلاب• محمد بن مسلم ثقفی کوفی، از اصحاب برجسته امام باقر و امام صادق (علیه السلام) و از اصحاب اجماع
...
جمله سازی با محمد بن مسلم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در باب روضه ی کتاب کافی بشیوه ی صحیح از محمد بن مسلم نقل است که گفت: ابو جعفر (ع) مرا گفت: همه چیز آب بودی و عرش پروردگار نیز بر آن بودی.
💡 برید بن معاویه از علمای بزرگ شیعه است که محمد باقر دربارهٔ او (و ابو بصیر مرادی و محمد بن مسلم و زراره) گفته‌است که سزاوار بهشت هستند.
💡 برید بن معاویه عجلی از اصحاب محمد باقر و جعفر صادق و از راویان حدیث شیعه بود که به جهت وثاقت جزو اصحاب اجماع محسوب می‌شود. وی از اهالی کوفه بود. او ۵۸ حدیث را مستقیم از از محمد باقر یا جعفر صادق و ۳۲ حدیث را از محمد بن مسلم روایت کرده‌است.
