لرزیده

لرزیده. [ ل َ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از لرزیدن.

( اسم ) آنکه یا آنچه بلرزش در آمده مرتعش شده.
نعت مفعولی از لرزیدن

💡 سرو بالایت ز ما سر می کشد همچو بید از رشک او لرزیده ام

💡 بستر آرام دنیاگرم نتوان یافتن شعله هم بر جرات خاشاک ما لرزیده است

💡 سراپاش چون بید لرزیده گشت پری‌نوش را در زمان بنده گشت

💡 ای بهار عشق کز رخسارت آتش می چکد این زسرمای هوس لرزیده رافریاد رس

💡 سجده ئی کزوی زمین لرزیده است بر مرادش مهر و مه گردیده است

💡 جان او او را جوی ارزیده بود نه چو من برجان خود لرزیده بود