قذفه

( قذفة ) قذفة. [ ق ُ ف َ ] ( ع اِ ) کنگره. || آنچه بیرون جسته باشد از سرکوه. || کرانه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج، قِذاف و قُذَف، قُذُف و قُذُفات. ( منتهی الارب ).

کنگره یا آنچه بیرون جسته باشد از سر کوه.

💡 وَ یُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً این سخن را دو وجه است یکی آنست که می‌اندازند ایشان را از هر سوی. دیگر وجه: آتش بایشان می‌اندازند از هر سوی، تقول: قذفت الشی‌ء ای طرحته، و قذفته بحجر رمیت الیه حجرا و منه قذفه بالفجور.