لغت نامه دهخدا
فوجدار. [ ف َ / فُو ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) فوج دارنده. فرمانده و رئیس فوج. ( فرهنگ فارسی معین ):
که بیرون کند صدر را زین دیار
که از لشکر جهل شدفوجدار.ملا طغرا.|| حاکم بیرون شهر. مقابل کوتوال که درون شهر است. || فیلبان. پیلبان. ( فرهنگ فارسی معین ).