فلک جناب

فلک جناب. [ ف َ ل َ ج َ ]( ص مرکب ) بلندپایه. والامقام. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) بلند پایه والامقام.

💡 بسی شتاب نمود آفتاب تا خود را چو سایه در قدم آن فلک جناب انداخت

💡 ده بر شهادتم اذن ای فلک جناب شاه از سرشگ ریخت اجام به آفتاب

💡 شاه ملک خدم ماه فلک جناب مسند نشین شرح مفتاح کل باب

💡 چه غم ز خاک مذلت چو خویش را فانی به خاک درگه شاه فلک جناب انداخت

💡 ولی روی تو آنگاه نسبتی گیرد که بوسه بر قدم آن فلک جناب دهد

💡 فلک جنابا، بپذیر بنده خسرو را چه خویش را به جناب فلک جناب انداخت