فروبند

💡 دگر از هر چه گویی، لب فروبند دگر از هر چه جویی، دل فروشوی

💡 دیگر زبان خویش که جای ثنای اوست از غیبت و دروغ فروبند استوار

💡 من نگویم که فروبند لب از نکتهٔ شوق ادب از دست مده باده به اندازه بنوش

💡 قدم از هر چه جز سویش فروبند نظر از هر چه جز رویش فرو پوش

💡 لب فروبند و زبان درکش ره ایجاز گیر تا نگردیدستی از اطناب بار خاطری

💡 بگشای نقاب و در فروبند کنون ماییم و توی و خانه خالی، ای جان

💡 شاعر در این بیت از متن کلاسیک، از مخاطب می‌خواهد که بر هیجانات خود فروبند و به آرامش و سکون قلبی دست یابد.

💡 او در سخنرانی خود از مردم خواست که بر خواهش‌های نفسانی فروبند و به مسیر درست زندگی و اخلاق توجه کنند.

💡 اگر می‌خواهی در مسیر رسیدن به مقصود خود دچار خطا نشوی، بر وسوسه‌های ذهنی خود فروبند و با تمرکز کامل به کار ادامه بده.