لغت نامه دهخدا
یلتکین. [ ی َ ت َ ] ( اِخ ) ابن طلبوق. محدث رومی است. اواز عبداﷲبن سمرقندی و مالک البانیاسی روایت کند و سعداﷲبن الوادی از او روایت دارد. ( یادداشت مؤلف ).
یلتکین. [ ی َ ت َ ] ( اِخ ) ابن طلبوق. محدث رومی است. اواز عبداﷲبن سمرقندی و مالک البانیاسی روایت کند و سعداﷲبن الوادی از او روایت دارد. ( یادداشت مؤلف ).
💡 نیروهای خاقان ترک که در منابع اسلامی شابه (شاوه، ساوه، ساو و …) نامیده شده، در طی سالهای ۹–۵۸۸ م. در حدود بادغیس وارد ایران شدند (البته در مورد خاقان بودن یا نبودن شابه نظریات مختلفی وجود دارد). این حمله به وسیله بهرام چوبین دفع شد و یلتکین (به معنای همانند باد) پسر ساوه تسلیم شد و با ساسانیان پیمان صلح امضاء نمود.