پاک گوهری

پاک گوهری. [ گ َ / گُو هََ ] ( حامص مرکب ) پاک نژادی. اصالت. نجابت.

پاک نژادی اصالت نجابت.

💡 از پاک گوهری چو صدف در دل محیط گهواره ای است بهر یتیمان کنار من

💡 هر نقش بد که رو دهد، از پاک گوهری بر خویشتن چو آینه هموار می‌کنم

💡 در دانه تو دید فلک پاک گوهری هر چند سعی کامل نشو و نما یکی است

💡 پیوسته سرخ رو بود از پاک گوهری هرکس که چون شراب دلی شاد می‌کند

💡 اگرچه میشمرندم ز دودمان اصیل که پاک گوهری و، پاک زاد و پاک نژاد

💡 گنجینه جواهر ما پاک گوهری است نقدی که در خزانه ما هست بی زری است