مامطیر

لغت نامه دهخدا

مامطیر. [ م َ ] ( اِخ ) شهرکی است [ از دیلمان به ناحیت طبرستان ] با آبهای روان و ازوی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که آن به تابستان به کار دارند. ( حدودالعالم چ دانشگاه ص 145 ). در قرن دهم هجری بارفروش ( بابل ) در محل سابق مامطیر بنا شد. ( ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص 71 ). شهری به مازندران. بارفروش.بار فروش ده. بابل. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). ورجوع به مازندران در همین لغت نامه و استرآباد رابینو و تاریخ طبرستان تألیف ابن اسفندیار ج 1 ص 73 شود.

فرهنگ فارسی

نام قدیمی بابل.
شهرکی با آبهای روان

جمله سازی با مامطیر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نخستین مورخانی که از مامطیر یاد کرده‌اند ابن رسته و ابن فقیه (۲۹۰ ه‍.ق) می‌باشند. همچنین نویسندگانی مثل اصطخری (۳۴۰ ه‍.ق) به صورت ممطیر و مامطیر ابن حوقل (۳۷۶ ه‍.ق) به صورت مامطیر از این شهر نام برده‌اند.

💡 مقدسی (۳۷۵ ه‍.ق) مامطیر را شهری از قصبه آمل می‌شمارد و مامطیر و ممطیر را دو شهر جداگانه می‌پندارند.

💡 از مامطیر به عنوان یکی از شهرها و نواحی طبرستان یاد شده‌است.

گیتی یعنی چه؟
گیتی یعنی چه؟
اوشاخ یعنی چه؟
اوشاخ یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز