نعیمی

نعیمی. [ ن َ ] ( اِخ ) شاه فضل ( سید... )مشهدی شیروانی، از دانشمندان و شعرای قرن هشتم هجری قمری است، در علوم غریبه دستی داشته و به فرمان میرانشاه فرزند تیمور لنگ به تهمت اختراع مذهب حروفی به سال 798 هَ. ق. کشته شده است. دو کتاب جاودان صغیر و جاودان کبیر از تصنیفات اوست، از اشعار اوست:
وجودم زمانی که پیدا نبود
بجز مظهر حق تعالی نبود
به مصر وجود آن زمان آمدم
که با یوسف جان زلیخا نبود
فرشته مرا سجده آنروز کرد
که با آدم ای خواجه حوا نبود
من آن دم دم از زندگی می زدم
که در نفس آدم مسیحا نبود.
( از ریحانة الادب ج 4 ص 222 ) ( ریاض العارفین ص 156 ) ( صبح گلشن ص 534 ). رجوع به فرهنگ سخنوران شود.

شاه فضل مشهدی شیروانی از دانشمندان و شعرای قرن هشتم است در علوم غریبه دستی داشته و به فرمان میرانشاه فرزند تیمورلنگ و به فتوای آخوندهای عصر به تهمت اختراع مذهب حروفی به سال ۷۹۸ کشته شده است ٠

[ویکی فقه] نعیمی (ابهام زدایی). نعیمی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • عبدالقادر بن محمد نعیمی دمشقی، عبد القادر بن محمد النعیمی الدمشقی، از جزء قضات دمشق• محمد بن شاذان نعیمی نیشابوری، از جمله وکلاء امام حسن عسکری (علیه السلام) آگاه شده بر معجزات امام زمان (عجّل الله فرجه الشریف)
...

💡 من جانم ای نسیمی یعنی دم نعیمی درکش زبان ز وصفم من در لسان نگنجم

💡 دارد دم نسیمی بوی دم نعیمی او داشت این دم آن دم، این دم ز ما طلب کن

💡 عمر اگر می گذرد با تو نعیمی است مقیم زندگی بی غم عشق تو عذابی است بئیس

💡 یارب اگر میدهی ناز و نعیمی به ما عمر به آخر رسید تا کی از این انتظار

💡 سید أوصیاء علیه السلام می فرماید که «علی را با زینت دنیا چکار، و چگونه شاد می شوم به لذاتی که فانی می شود؟ و به نعیمی که باقی نمی ماند؟».

💡 «و لا تقطعنی عنک و لا تبعدنی منک یا نعیمی و جنتی و یا دنیای و آخرتی» یعنی «ای خدا امید مرا از خود منقطع نکن و مرا از درگاه خود مران ای نعیم من، بهشت من، دنیای من و آخرت من».