گچ بر

گچ بر. [ گ َ ب ُ ] ( نف مرکب ) عامل گچ بری. || ( اِ مرکب ) آلتی که با آن گچ برند.

استاد بنّا که با گچ در روی دیوار یا سقف نقش و نگار بسازد.

( صفت ) ۱ - کسی که بر روی گچ دیوار و سقف نقشهای زیبا پدید آورد. ۲ - ( اسم ) آلتی که با آن گچ بری کنند.

💡 این بنای سنگی بر بلندترین قله شرقی کوه اثقلان واقع شده و موید اهمیت جغرافیایی، سیاسی اجتماعی و مذهبی این منطقه در عصر ساسانی است. مصالح بنا از سنگ و ملات آن ساروج است. در دیوارهای این آتشکده فسیل‌هایی با قدمت ۱۰۰ میلیون سال دیده می‌شود. این فسیل‌ها در اطراف آتشکده بسیار دیده می‌شوند. آتشکده به شکل چهار طاقی بر روی پشته ای سنگی با بلندی در حدود دویست متر قرار دارد و مصالح به کار رفته در آن لاشه سنگ است که با ملات گچ بر روی هم استوار شده‌اند.