لغت نامه دهخدا
چالش کنان. [ ل ِ ک ُ ]( نف مرکب، ق مرکب ) رزم کنان. نبردکنان، هماوردجویان.در جنگ مبارزخواهان و رجزخوانی کنان در میدان نبرد جولان کنان و بداشتن زور و نیرو تظاهرکنان:
عنان بر شه افکند چالش کنان
به صد خاریش بخت نالش کنان.نظامی.درآمد به ناورد چالش کنان
بخون مخالف سگالش کنان.نظامی.