چاره اندیش

چاره اندیش. [ رَ / رِ اَ ] ( نف مرکب ) محیل. مکار. حیله گر. فسونگر.

آن که در فکر چاره و علاج باشد.

محیل. مکار. حیله گر. فسونگر.

💡 روزی به طبیب چاره اندیش گفتم چه بود دوای نوبه؟

💡 حق نگهدارت ای برادر هان چاره اندیش و جان خود برهان

💡 اگر بدانی چه قدرها ذلیل شده ام و لطمه حرمانم فقیر کرده است بی هیچ ملاحظه چاره اندیش دردم می شوی. سرایر ضمیرم در آئینه خاطر حقیقت بینت پیداست، مصرع: من چگونه یک رگم هشیار نیست. هر چه کنی مختاری، در باب یار غایب که دوستان حاضر خصومت می بافند همان است که خود یافته ام، بیت:

💡 کاری که زهجران تو در پیش من است نه در خور وهم چاره اندیش من است