پرگناه
مترادف‌ها
گناهکار، خطاکار
متضادها
بی‌گناه، پاک
لغت نامه دهخدا
پرگناه. [ پ ُ گ ُ ] ( ص مرکب ) که گناه بسیار دارد. اَثیم. بزه کار:
چهارم که از کهتر پرگناه
نجوشد سر نامور پیشگاه.فردوسی.بشد موبد و پیش او دخت شاه
همی رفت لرزان دل و پرگناه.فردوسی.وزان پرگناهان زندان شکن
که گشتند با نوشزاد انجمن.فردوسی.همه بنده پرگناه توایم
به بیچارگی دادخواه توایم.فردوسی.بیامد بنزدیک ایران سپاه
سری پر ز کینه دلی پرگناه.فردوسی.ببایدش کشتن بفرمان شاه
فکندن تن پرگناهش براه.فردوسی.رخش زرد گشته هم از بیم شاه
تنش لرزلرزان و دل پرگناه.فردوسی.کنون آمد ای شاه گرگین ز راه
زبان پر ز یاوه روان پرگناه.فردوسی.همان نیز جانم پر از شرم شاه
زبان پر ز پوزش روان پرگناه.فردوسی.همه دل پر از درد از بیم شاه
همه دیده پرخون و دل پرگناه.فردوسی.چهارم بیامد بدرگاه شاه
زبان پردروغ و روان پرگناه.فردوسی.تویی پرگناه و فریبنده مرد
که جستی ز هرمز نخستین نبرد.فردوسی.ز راه اندر ایوان شاه آمدند
پر از رنج و دل پرگناه آمدند.فردوسی.یکی بنده ام با دلی پرگناه
بنزد خداوند خورشید و ماه.فردوسی.سر پرگناهش بباید برید
کسی پند گوید نباید شنید.فردوسی.همان پرگناهان که پیش توأند
نه تیماردار ونه خویش توأند
ز من هرچه گویند از این پس همان
ز تو بازگویند بر بدگمان.فردوسی.بمانی پر از درد و تن پرگناه
نخوانند از این پس ترا نیز شاه.فردوسی.
فرهنگ عمید
کسی که گناه بسیار مرتکب شده، گناهکار.
فرهنگ فارسی
( صفت ) که گناه بسیار دارد بزه کار گناهکار اثیم. جمع: پر گناهان.
جمله سازی با پرگناه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ای گناه آمرز مشتی پرگناه هم ز تو سوی تو آوردم پناه
💡 بگرود به یزدان وتن پرگناه بدی بر دل خویش کرده سیاه
💡 ور بود نقدم جهانی پرگناه تو از آن مستغنئی ای پادشاه
💡 و دیگر که از کهتر پرگناه چو پوزش کند باز بخشدش شاه
💡 تابع شه هرچه بود پرگناه هرچه بود مجرم و نامه‌سیاه
💡 تو ای پرگناه فریبنده مرد که جستی نخستین ز هرمز نبرد
💡 در متون کلاسیک ادبی، شخصیت‌های پرگناه اغلب با چالش‌های اخلاقی بزرگی روبرو می‌شوند که در نهایت منجر به سرنوشتی تلخ و عبرت‌آموز برای آن‌ها می‌گردد.
💡 او پس از سال‌ها زندگی در مسیرهای پرگناه، تصمیم گرفت برای جبران اشتباهات گذشته خود، زندگی جدیدی در کنار خانواده و جامعه آغاز کند.
💡 اعتقاد به اینکه اعمال پرگناه انسان را از آرامش درونی محروم می‌کند، در بسیاری از فرهنگ‌ها و ادیان جهان ریشه‌های بسیار عمیقی دارد.
