وباره

( وبارة ) وبارة. [ وِ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ وَبر و آن جانوری است.( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رجوع به وبر شود.

💡 نخست لدروه کز روی برج وباره آن چو کوه کوه فروریخت آهن و مرمر

💡 پرستندگان را اسیران کنند دژ وباره کوه ویران کنند

💡 همی خورد زخم و همی کشت مرد خود وباره گشته نهان زیر گرد