هرزه دو

هرزه دو. [ هََ زَ / زِ دَ/ دُو ] ( نف مرکب ) آنکه بیهوده راه میپیماید. || آنکه کارهای بی نتیجه و بی هدف انجام میدهد.

(صفت ) ۱- آنکه بیهوده بسرعت راه پیماید هرزهدو. ۲- آنکه بی اراده وبی جهت بهرجا آمدوشد وهرزهگویی وسخن چینی کند. ۳- آنکه کارهای بیهودهوبی نتیجه کند.

💡 زین ناله‌ای که هرزه دو نارسایی است روزی دو انتقام ز تأثیر می‌کشم

💡 بگذر ز مطلب هرزه دو به زیارت دل صاف رو ز طواف‌ کعبه چه حاصلت‌ که تو چنبری به دف غرض

💡 بلد است مصلحت ازل سوی وعده‌گاه قیامتت که تلاش هرزه دو امل به در عدم زند از طمع

💡 نیستم بوالهوس که فرمائی هرزه دو سگ شکار کم گیرد

💡 ز تلاش طاقت هرزه دو نشدم دچار تسلیی قدمی درآبله بشکنم‌که به خود رسد تک و تاز من

💡 ریگ روان ‌کجا برد شکوهٔ درد جستجو از تک هرزه دو ندید آبله هم مروتی