لغت نامه دهخدا
ناپذیرنده. [ پ َ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) ناپذیر. ناپذیرا. نپذیرنده. مقابل پذیرنده.
ناپذیرنده. [ پ َ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) ناپذیر. ناپذیرا. نپذیرنده. مقابل پذیرنده.
( صفت ) ناپذیر ناپذیرا.
💡 «إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ» خدای شما خدای یکتاست، «فَالَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» ایشان که بنه میگروند بروز رستاخیز، «قُلُوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ» دلهای ایشان راستی را ناپذیرنده است با آن بیگانه، «وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ (۲۲» و ایشان از آن گردنکش.