ناافتاده

ناافتاده. [ اُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مقابل افتاده.کاری ناافتاده، امری واقع نشده. اتفاق نیفتاده. رخ نداده: افسوس و غبن است کاری ناافتاده را افزون هفتاد و هشتاد بار هزار هزار درم به ترکان و تازیکان و اصناف لشکر بگذاشتن. ( تاریخ بیهقی ص 257 ).
- کارناافتاده؛ سر و کار نداشته. گذر ناکرده:
می ندانید ارچه بس آزاده اید
زآنکه اینجا کارناافتاده اید.عطار.

💡 زان نوآموزم جگر خونشد بلی دارد زیان هر که پیمان با حریف کار ناافتاده بست

💡 می پرد دل بی خرد را بهر اوج اعتبار طفل ناافتاده را اندیشه ای از بام نیست

💡 گفت ناافتاده وصلی اتفاق پیش باز آوردی آواز فراق